Klejnoty polskiego baroku

Utwory religijne typowe dla polskiej muzyki XVII i XVIII wieku.
Maciej Wronowicz (około 1645 – około 1700) „In dulci iubilo“
concerto a 3 na sopran, 2 skrzypiec i b.c.
Marcin Mielczewski (1590 – 1651) „Canzona prima a 2“
na 2 skrzypiec i b.c.
Jan Podbielski (około 1650) Tańce: „Poznanie“, „Jeszcze Marczynye“, „Zakłołam szija tharnem ad unum saltum“
na klawesyn solo
Anonim (około 1740) „Date lilias, date rosas“
aria na sopran, skrzypce i b.c.
Adam Jarzębski (około1590 – 1649) Concerto quatro
aranżacja na teorbę, violę da gamba i b.c.
Stanisław Sylwester Szarzyński
(przełom XVII i XVIII wieku)
„Jesu spes mea“
concerto a 3 na sopran, 2 skrzypiec i b.c.
przerwa
Stanisław Sylwester Szarzyński „Veni Sancte Spiritus“
concerto a 3 na sopran, 2 skrzypiec i b.c.
Stanisław Sylwester Szarzyński Sonata D–major
na 2 skrzypiec i b.c.
Anonim (około1600) „Preludium and Canzona in F“
z „Warszawskiej Tabulatury Organowej“
na klawesyn solo
Antoni Milwid (1755 – 1837) „Semper mi Jesu“
kantata na sopran, skrzypce i b.c.
Adam Jarzębski „Berlinesa“
concerto a 3 na 2 skrzypiec, viola da gamba i b.c.
Giovanni Battista Luparini
(przełom XVII i XVIII wieku)
„In martirio crudele“
kantata na sopran, skrzypce i b.c.

 

skład : sopran, 2 skrzypiec, viola da gamba / wiolonczela, pozytyw / klawesyn, teorba
 
[wstecz]